Σχόλιο της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στη Πάτρα – Ανταρσία σε κυβέρνηση/ΕΕ/Κεφάλαιο με αφορμή την μοτοπορεία που διοργανώνει στην Αθήνα η δημοτική αρχή της Πάτρας στις 29/01.

Οι καιροί απαιτούν ανατρεπτικό συλλογικό αγώνα διαρκείας για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής και όχι αποσπασματικές κινητοποιήσεις

 Σχόλιο της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στη Πάτρα – Ανταρσία σε κυβέρνηση/ΕΕ/Κεφάλαιο με αφορμή την μοτοπορεία που διοργανώνει στην Αθήνα η δημοτική αρχή της Πάτρας στις 29/01.

Εν μέσω πανδημίας και της οξυμένης υγειονομικής κρίση που προκαλεί η διάλυση του ΕΣΥ εξαιτίας της πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, οι εργαζόμενοι της Πάτρας βιώνουν μια πολύπλευρη επίθεση, όπως και συνολικά οι εργαζόμενοι σε όλη τη χώρα. Οι αυξήσεις στην ενέργεια, στα βασικά αγαθά, σε συνδυασμό με την εκτόξευση της ανεργίας τους τελευταίους μήνες, καθιστούν την κατάσταση δραματική για χιλιάδες νοικοκυριά της πόλης. Την ίδια στιγμή, μέσα από αυτή τη βαθιά αντιλαϊκή επίθεση και εν μέσω πανδημίας, η κυβέρνηση της ΝΔ έχει βρει μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να προωθήσει μια βαθύτατα αντιλαϊκή ατζέντα αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων κατά παραγγελία της ΕΕ και του κεφαλαίου. Η επίθεση στο περιβάλλον και στους φυσικούς πόρους, η προώθηση νέων ιδιωτικοποιήσεων, η επίθεση στον κόσμο της εργασίας μέσα από το ν. Χατζηδάκη, αλλά και η περαιτέρω μετάλλαξη των δήμων και των περιφερειών σε ένα αντιλαϊκό τοπικό κράτος, μακρύ χέρι της κυβέρνησης και των κατευθύνσεων της ΕΕ, προωθούνται σε βαθμό παροξυσμού από την κυβέρνηση, στο δρόμο που άνοιξαν προηγούμενες κυβερνήσεις.

Σε αυτό το τοπίο οξύνονται τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα μέσα στην πανδημία τα προβλήματα των κατοίκων της πόλης μας. Η πολιτική της κυβέρνησης αλλά και όλο αντιδραστικό πλαίσιο λειτουργίας των δήμων μέσα από τον Καλλικράτη και τον Κλεισθένη, διαμορφώνουν μια ασφυκτική κατάσταση η οποία εκδηλώνεται σε ορισμένα κομβικά ζητήματα. Το ζήτημα των απορριμμάτων, που ταλανίζει χρόνια την τοπική κοινωνία, βρίσκεται συνεχώς μετέωρο μεταξύ της απαράδεκτης και ρυπογόνας συνέχισης της λειτουργίας της Ξερόλλακας και εν αναμονή της λειτουργίας του νέου εργαστασίου επεξεργασίας στο Φλόκα. Χρόνο με το χρόνο το ζήτημα της ύδρευσης αναδεικνύεται σε διαρκές ζήτημα για την πόλη, την ίδια στιγμή που οι ανάγκες για φθηνό και ποιοτικό νερό για τους κατοίκους της πόλης, δεν έχουν εξασφαλιστεί μακροπρόθεσμα. Το κεντρικό κράτος σχεδιάζει και προωθεί σχέδια για την κατασκευή μεγάλων συγκοινωνιακών έργων (τραίνο, Πατρών-Πύργου), με γνώμονα την εξυπυρέτηση των συμφερόντων των επιχειρήσεων και όχι των κατοίκων. Ο ίδιος ο δήμος, λεηλατημένος από την πολιτική της περασμένης δεκαετίας, καμία σχέση δεν έχει με δομή τοπικής αυτοδιοίκησης. Με αποδεκατισμένες υπηρεσίες, τεράστια κενά σε μόνιμο προσωπικό, ραγδαία μείωση της κρατικής χρηματοδότησης και συνεχής ανάθεση αρμοδιοτήτων από το κεντρικό κράτος χωρίς την αντίστοιχη χρηματοδότηση, ο δήμος καλείται να μεταφέρει τα βάρη στους εργαζόμενους και τους κατοίκους της πόλης, να μετατραπεί σε ένα φορομπηχτικό μηχανισμό για να λειτουργήσει.

Οι εργαζόμενοι της πόλης μας, η νεολαία, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, έχουν χιλιάδες λόγους για να προχωρήσουν σε έναν αγώνα διαρκείας για την ανατροπή όλου του παραπάνω πλαισίου. Για να ανατραπεί εδώ και τώρα η κυβέρνηση και η πολιτική της και να ικανοποιηθούν οι ανάγκες του λαού σε υγεία, παιδεία, εργασία και ελευθερίες.

Απέναντι στην παραπάνω κατάσταση η δημοτική αρχή της Λαϊκής Συσπείρωσης, είχε δηλώσει στο παρελθόν επαναλαμβανόμενα πως διατηρήσει στάση απειθαρχίας απέναντι στις επιταγές της αστικής πολιτικής και τις αναδιαρθρώσεις. Ωστόσο, χωρίς να έχει καμία σχέση με τον εσμό των συστημικών αντιπολιτευόμενων παρατάξεων του δημοτικού συμβουλίου αλλά και προηγούμενες δημοτικές αρχές, μόνο στάση απειθαρχίας δεν έχει κρατήσει τα τελευταία χρόνια σε κρίσιμα ζητήματα. Αναφερόμαστε τόσο στην υιοθέτηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων που προσφέρουν τα αστικά επιτελεία και η ΕΕ (προγράμματα ΕΣΠΑ κοκ), την στάση της μέσα στη πανδημία (πλήρης ευθυγράμμιση με την πολιτική των απαγορεύσεων), την αξιοποίηση του αντιδραστικής ρύθμισης Θεοδωρικάκου για να διασφαλιστεί η λειτουργία του δημοτικού συμβουλίου. Η τακτική της «χρηστής διαχείρισης» που ακολουθεί δεν έχει διαμορφώσει προϋποθέσεις ανατροπής του καλλικρατικού πλαισίου λειτουργίας των δήμων και των περιφερειών αλλά διολισθαίνει συνεχώς σε όλο και μεγαλύτερη ενσωμάτωση βασικών πλευρών του.

 

Τούτων δοθέντων, με αφορμή όμως το συλλαλητήριο του ερχόμενου Σαββάτου στις 29/01, εκδηλώνεται με τον πλέον εμφανή τρόπο η αδυναμία της δημοτικής αρχής και της Λαϊκής Συσπείρωσης στη πόλη, να συμβάλλει στην ανάπτυξη ενός πλατιού κινήματος στις γειτονιές διεκδίκησης και ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής μέσα από θεσμούς λαικών συνελεύσεων και πρωτοβουλιών σε συμμαχία με το εργατικό-συνδικαλιστικό και νεολαιίστικο κίνημα. Αυτή η αδυναμία κατά τη γνώμη μας υποκαθιστάτε από πρωτοβουλίες που περισσότερο αντιστοιχούν σε επικοινωνιακές φιέστες, παρά σε σχέδιο οργάνωσης του λαού στη πόλη μέσα από επιτροπές γειτονιάς και συνελεύσεις στα τοπικά διαμερίσματα, με ουσιαστική λειτουργία και δράση.

Δεν βρισκόμαστε στο 2016 όταν διοργανώθηκε για πρώτη φορά από τη δημοτική αρχή πορεία ενάντια στην ανεργία και τα προβλήματα των κατοίκων της πόλης! Είμαστε στη φάση των εκατοντάδων νεκρών κάθε μέρα εξαιτίας της πανδημίας, του τσακίσματος του λαϊκού εισοδήματος, της τεράστιας επίθεσης της εργοδοσίας και του κράτους απέναντι σε κάθε μορφή οργάνωσης των εργαζομένων.

Η επανάληψη αυτής της πρωτοβουλίας για 4^η φορά χωρίς να συνοδεύτε από ένα πραγματικό σχέδιο μαχητικής λαϊκής αντεπίθεσης και διεκδίκησης, δεν μπορεί να πείσει πως αποτελεί κομμάτι ενός σχεδίου για την ανάπτυξη του αγώνα των εργαζομένων.

Η άρνηση της Λαϊκής Συσπείρωσης και της Δημοτικής Αρχής, η οποία είναι προσανατολισμένη στην λογική της αριστερής διαχείρισης, να προχωρήσει σε ένα ανατρεπτικό πολιτικό σχέδιο εδώ και τώρα που θα είναι πραγματικά επικίνδυνο για την κυβέρνηση και το κράτος, επικοινωνεί και με την άρνηση της Διοίκηση του ΕΚΠ στο εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα να προχωρήσει σε ένα απεργιακό σχέδιο κλιμάκωσης των αγώνων πάρα τις αρχικές διακηρύξεις που υπήρχαν το Φθινόπωρο!

Οι δυνάμεις της μαχόμενης αριστεράς θα κριθούμε στο άμεσο επόμενο διάστημα στο κατά πόσο θα συμβάλλουμε στην οικοδόμηση ενός ανατρεπτικού εργατικού-νεολαιίστικου κινήματος, γειωμένο στις γειτονιές με θεσμούς εργατικής δημοκρατίας και αλληλεγγύης, ένα κίνημα που θα είναι πραγματικά επικίνδυνο για την κυβέρνηση και την πολιτική που ακολουθεί.

Από την πλευρά μας ως Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στη Πάτρα – Ανταρσία σε κυβέρνηση/ΕΕ/Κεφάλαιο θα είμαστε παρόντες σε αυτές τις προσπάθειες για να ανασάνει ο λαός μέσα σε αυτό τον βαρύ χειμώνα που μας έχουν επιβάλλει κυβέρνηση – ΕΕ- Κεφάλαιο.

ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΦΛΕΒΑΡΗ: ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ-ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ KAI ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΦΛΕΒΑΡΗ: ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ-ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ KAI ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ

 ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 5/2 ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΗΝ ΠΛ.ΟΛΓΑΣ

Με μαζικό, δυναμικό, ανυποχώρητο αγώνα 

Ήρθε η ώρα να βάλουμε τέλος στην εγκληματική κυβερνητική πολιτική!

Δύο χρόνια από το ξέσπασμα της πανδημίας και η δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης έχει δημιουργήσει ένα εφιαλτικό τοπίο για την υγεία, τη ζωή του και την αξιοπρέπεια του λαού. Παρά τις ηρωικές προσπάθειες των υγειονομικών του ΕΣΥ που έχουν βοηθήσει να σωθούν χιλιάδες ασθενείς, ο αριθμός των νεκρών έχει ξεπεράσει τις 22.000. Δεκάδες συνάνθρωποί μας χάνουν καθημερινά την ζωή τους ή βρίσκονται διασωληνωμένοι σε αποδεκατισμένα νοσοκομεία, με ανεπαρκείς υποδομές και λιγοστό, εξουθενωμένο προσωπικό. 

Σε αυτές τις συνθήκες η κυβέρνηση αντί να πάρει υγειονομικά μέτρα για να περιορίσει την υπερμετάδοση του ιού συνεχίζει την προκλητική εξυπηρέτηση μεγαλοπιχειρηματικών συμφερόντων. Το ΕΣΥ βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης και δεν υπάρχει καμία μέριμνα για μαζικά τεστ και μέτρα προστασίας σε σχολεία, πανεπιστήμια, μέσα μεταφοράς αι χώρους δουλειάς. Το μόνο που χρησιμοποιείται είναι τα πρόστιμα και η καταστολή ενώ συνεχίζεται η λογική αποθέωσης της ατομικής ευθύνης και η αντιμετώπιση του εμβολίου ως μοναδική λύση απέναντι στα συνεχή ρεκόρ κρουσμάτων, με αποτέλεσμα τη δημιουργία διπόλων «εμβολιασμένων-ανεμβολίαστων», επικίνδυνων κοινωνικων αυτοματισμών και την παντελή απουσία ενημερωτικής εκστρατείας από το κράτος με επιστημονικά κριτήρια σχετικά με την αναγκαιότητα του καθολικού εμβολιασμού.

Ενώ οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι χρησιμοποιούν την πανδημία για να αυξήσουν τα κέρδη τους, ο λαός βυθίζεται όλο και περισσότερο στη φτώχεια. Ολόκληρα τμήματα εργαζομένων χάνουν τα εισοδήματά τους λόγω των «μέτρων» που λαμβάνονται για την πανδημία χωρίς καμία ενίσχυση, ενώ μια σκληρή ταξική επίθεση συντελείται μέσα από την πρωτοφανή ακρίβεια, τους χαμηλούς μισθούς, την ανεργία στα ύψη και τις περικοπές των συντάξεων. Οι τρομακτικές αυξήσεις στην ενέργεια (ηλεκτρικό ρεύμα και θέρμανση), είναι αποτέλεσμα της ταξικής πολιτικής της κυβέρνησης και της ΕΕ. Το κόστος μετάβασης στην «πράσινη ενέργεια» με τις ιδιωτικοποιήσεις, την απελευθέρωση της ενέργειας και το χρηματιστήριο της ενέργειας, καλείται να πληρώσει η εργατική πλειοψηφία, ενώ καταδικάζουν χιλιάδες στο κρύο και την δυσκολία να εξυπηρετήσουν άλλες βασικές καθημερινές ανάγκες. Οι αυξήσεις σε τρόφιμα, διόδια, μετακίνηση, βασικά αγαθά  οδηγούν ακόμα περισσότερα νοικοκυριά στην οικονομική αφαίμαξη. Ακόμα και τα τεστ Covid-19 που διεξάγονται από ιδιώτες κοστίζουν πανάκριβα λόγω της κερδοσκοπίας των φαρμακευτικών εταιρειών.

 Η κυβέρνηση εξακολουθεί να ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν, προσπαθώντας να υποβαθμίσει τις αυξήσεις τιμών ως «ένα πρόσκαιρο και παροδικό φαινόμενο που συμβαίνει παντού». Η μόνη απάντηση της στο κύμα ανατιμήσεων ήταν η συμβολική  αύξηση του κατώτατου μισθού από τα 650 στα 663 ευρώ, ψίχουλα δηλαδή όχι μόνο μπροστά στις νέες υψηλές τιμές των ειδών πρώτης ανάγκης αλλά και για τις συνθήκες που επικρατούσαν πριν τις ανατιμήσεις. Με την  αλλαγή του χρόνου ενεργοποιήθηκαν νέα χαράτσια που περιορίζουν ακόμα περισσότερο το εισόδημα των εργαζομένων. Μεταξύ άλλων, προβλέπεται αύξηση στα διόδια των αυτοκινητοδρόμων και αύξηση των δημοτικών τελών μέσω της επιβολής τέλους ταφής στους δήμους. Νέα αύξηση υπήρξε ακόμη και στο κόστος του καφέ (!) από delivery ή take away, όχι μόνο λόγω της αύξησης στις πρώτες ύλες αλλά και μέσω της επιβολής «περιβαλλοντικού» τέλους σε πλαστικά κυπελάκια και καπάκια.

Το νέο κύμα ακρίβειας πλήττει καίρια τον λαό της Πάτρας, πρωτεύουσα ενός νομού με υψηλότατη ανεργίανκαι από τους φτωχότερους σε κατά κεφαλήν εισόδημα στη χώρα, ωστόσο δεν είναι το μόνο ζήτημα που μας απασχολεί. Τοπικό κράτος και κυβέρνηση (όχι μόνο η τωρινή αλλά και οι προηγούμενες) παίζουν κερδοσκοπικά παιχνίδια στις πλάτες του Πατραϊκού λαόυ σχετικά με το ζήτημα της υπογειοποίησης των σιδηροδρομικών γραμμών και της ανάπλασης του παραλιακού μετώπου. Ταυτόχρονα η διαχείριση του φράγματος Πείρου-Παραπείρου περνάει σε ιδιώτη, προσθέτοντας επιπλέον οικονομικές επιβαρύνσεις στους ήδη φουσκωμένους λογαριασμούς του νερού. Κριτική σε αυτό το σημείο πρέπει να ασκηθεί και στη δημοτική αρχή Πελετίδη και στην Λαϊκή Συσπείρωση που ακολουθεί μια λογική διαχείρησης του τοπικού αστικού κράτους και όχι ευθείας σύγκρουσης με το τοπικό κεφάλαιο.

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια εκτεταμένη συναίνεση απέναντι στην ασκούμενη πολιτική της κυβέρνησης από όλες τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις σε κοινοβούλιο, περιφέρειες και δήμους. Με την αλληλοϋποστήριξη κυβέρνησης, καθεστωτικών κομμάτων, ΜΜΕ και εργοδοσίας θέλουν να μας πείσουν ότι αυτή η πολιτική είναι μονόδρομος. Να συγκαλύψουν τις ευθύνες  της Ε.Ε., την  ταξική εκμετάλλευσης της πανδημίας, την κερδοσκοπία των φαρμακευτικών εταιρειών και των ιδιωτικών κλινικών. Η εκκωφαντική σιωπή του εργοδοτικού συνδικαλισμού ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ρίχνει νερό στον μύλο της πολιτικής τους.

Μόνος δρόμος αντιμετώπισής τους στην πράξη οι μαζικοί οργανωμένοι από τα κάτω λαϊκοί αγώνες.  Η συλλογική μάχη είναι ο δικός μας μονόδρομος για να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας με ένα κίνημα για τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας. Με απεργιακό αγώνα σε μιακατεύθυνση κλιμάκωσης και όχι συναίνεσης και υποταγής.

Η εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης και κάθε αστικής κυβέρνησης, πρέπει να ηττηθεί, να ανατραπεί. Ήρθε η ώρα για μια λαϊκή αντεπίθεση. Ένα μεγάλο, παλλαϊκό αγωνιστικό μέτωπο που να διεκδικήσει αλλά και να επιβάλλει μια σειρά από αναγκαία μέτρα προστασίας και επιβίωσης των εργαζομένων/ανέργων και της νεολαίας:

• Καμιά αύξηση στα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος και φυσικού αερίου. Άμεσο πάγωμα των ανατιμήσεων στα βασικά αγαθά πρώτης ανάγκης, διατροφής και υγιεινής εν μέσω πανδημίας. Άμεση κατάργηση του ΦΠΑ σε όλα τα βασικά είδη διατροφής, μείωση συντελεστών σε ηλεκτρικό ρεύμα και άλλα βασικά είδη.
• Τέρμα στις συνεχείς φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, σε κάθε οικονομικό τομέα. Τις κρίσεις, πανδημική, οικονομική, κλιματική, ενεργειακή να τις πληρώσουν αυτοί που τις προκαλούν.
• Ρεύμα, νερό, θέρμανση, τηλεπικοινωνία είναι κοινωνικά αγαθά και όχι εμπορεύματα. Έξω οι ιδιωτικές εταιρείες από την ενέργεια και το νερό. Δημόσιος έλεγχος με σκοπό την κάλυψη των αναγκών, όχι το κέρδος.
• Πλαφόν στα ενοίκια και άμεσο πάγωμα των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και των σχετικών εξώσεων. Πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας. Κανένας άστεγος ή άστεγη.
• Αύξηση του Κοινωνικού Επιδόματος Αλληλεγγύης και του επιδόματος ανεργίας που πρέπει να δίνεται για όλη τη διάρκεια της. Κανένας και καμία χωρίς τροφή και άλλες βασικές ανάγκες.
• Αύξηση των μισθών και των συντάξεων. Επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων. Κατάργηση του Ν.Χατζηδάκη.
• Δημόσια Δωρεάν Υγεία και Παιδεία για όλους και όλες. Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες (παιδεία –υγεία – πρόνοια – συγκοινωνίες-προστασία του φυσικού περιβάλλοντος) και όχι για τις τράπεζες, το χρέος, τις επιδοτήσεις των «επενδυτών», τις δαπάνες για την αστυνομία και τους εξοπλισμούς»